Helena Wolińska oskarżona o zbrodnie komunistyczne.

.

Helena (Fajga Mindla) Wolińska (ur. 1919) ppłk prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej, oskarżona o zbrodnie komunistyczne.

Urodziła się w Warszawie. Córka Jana i Ewy z d. Matulak. Według niektórych żródeł pochodziła z źydowskiej rodziny Goldfinger. Wymieniła się teź blędnie nazwisko Chałupnik (termin nie oznacza jednak nazwiska, lecz zawód jej ojca). Od 1936 r. była członkiem komórki i kierownikiem grupy młodszej Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej. Po wybuchu wojny znalazła się we Lwowie. Od Listopada 1939 r. do czerwca 1940 r. pracowała jako kelnerka w Domu Studenta Uniwersytetu we Lwowie. W okresie wrzesień – grudzień 1940 r. była gońciem w lwowskim przedsiębiorstwie „Miedsantrud”. Członkini Komsomołu. Do wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej w czerwcu 1941 r. pracowała jako sekretarz techniczny na Uniwersytecie we Lwowie. Od sierpnia do Listopada 1942 r. była łączniczką Sztabu Głównego Gwardii Ludowej. Potem szefem biura sztabu GL (do 31 XII 1943 r.) i szefem biura Armii Ludowej (do 31 VII 1944 r.) Od 1 VIII 1944 r. została szefem Wydziału Ogólnego Komendy Głównej MO. W kwietniu 1949 r. przeszła do Departamentu Slużby Sprawiedliwości, gdzie pracowała na stanowiskach: radcy prawnego Wydziała IV DSS MON, szefa Wzdziału V Naczelnej Prokuratury Wojskowej, szefa Wydzialu IV ds. Szczególnych NPW, szefa Wydziała VII Nadzoru nad śledztwami w Sprawach Szczególnych NPW (1950-1953), szefa Wydziału Kadr i Wyszkolenia NPW (1953-1954). Doprowadziła do bezprawnego aresztowania – z powodów politycznych – kilku-dziesięciu osób. Przyczyniła się m.in. do śmierci generała AK Augusta Emila Feldorfa, straconego w 1953 r. po sfingowanym procesie. 6 XII 1954 r. przyniesiona do rezerwy.

W latach 1942-1956 była żoną gen. Franciszka Jóżwiaka „Witolda” szefa sztabu GL i AL, po wojnie komendanka glównego MO, a następnie wicepremiera. W 1948 r. ukończyła na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego studia rozpoczęte jeszcze przed wojną.

Po 1956 r. pracowała w Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR, uzyskała doktorat na podstawie pracy „Przerwanie ciąży w świetle prawa karnego”. Zwolniono ją z uczelni w wyniku marcowych czystek w 1968 roku. Wyemigrowała wraz z mężem Włodzimierzem Brusem (1921-2007), marksistowskim ekonomistą. Zamieszkała w Oksfordzie, gdzie mąż wykładał na uniwersytecie.

Posiada obywatelstwo brytyjskie. W 2006 r. presydent Lech Kaczyński pozbawił ją Krzyża Komandorskiego Orderu Odrodzenia Polski. Polska stara się o jej ekstradycę.

Krzysztof Szwagrzyk.